ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ,
ଦିନକୁ ଦିନ।

ଦିନ ୨କୁ ସ୍ୱାଗତ!

ଆମେ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ତଳେ ଥିବା ଚିତ୍ରଟି ସହିତ ପରିଚିତ ହେବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ଯାହା After Salvation ର ୪ଟି ମୂଳ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦର୍ଶାଏ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ଏକାଠି କାମ କରି ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ପରିପକ୍ୱ କରନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଆପଣଙ୍କ ନୂତନ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ବେଳେ ଏହାକୁ ବୁଝିବା ଉପଯୋଗୀ ହୋଇପାରେ।

ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ ଯେ ଏହି ଆଗାମୀ କିଛି ସପ୍ତାହ ସମାପ୍ତ କରିବା ବେଳକୁ, ଏହି ୪ଟି ମୂଳ କ୍ଷେତ୍ର ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଯିବ। ଯେତେବେଳେ ଆମ ଜୀବନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ-କେନ୍ଦ୍ରିକ ହୁଏ, ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଆତ୍ମିକ ପରିପକ୍ୱତା ବଢ଼େ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଆମର ସମ୍ପର୍କ ଗଭୀର କରୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ସହଭାଗିତା (ସ୍ଥାନୀୟ ମଣ୍ଡଳୀ)ରେ ଭାଗ ନେଉ, ମିଶନ ପାଇଁ ଜୀବନଯାପନ କରୁ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ରହୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ ବିଶ୍ୱାସ ଦୃଢ଼ ହୁଏ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ପରିପକ୍ୱତା ମୂଳ ଧରେ।

ଚିତ୍ର ୫

After Salvation ର ୪ଟି ମୂଳ କ୍ଷେତ୍ର, ଯାହା ଏକାଠି କାମ କରି ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ପରିପକ୍ୱ କରେ।

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ି ତୋଳିବା

ଦୁନିଆର ଯେକୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ ଆବଶ୍ୟକ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଆମ ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ ନାହିଁ: ଆମକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ହେବ। ଆତ୍ମିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ କୌଣସି ସହଜ ବାଟ ନାହିଁ; ଏଥିପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ ଲାଗେ। (ଯାକୁବ ୪:୭-୮)ରେ, ଆମକୁ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଆମେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବଶୀଭୂତ କରୁ, ଶୟତାନକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରୁ ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସୁ, ଏବଂ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱର ଆମ ନିକଟକୁ ଆସିବେ। ଏହା ସହିତ, (ଯିରିମିୟ ୨୯:୧୩) କହେ, "ଆଉ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବ ଓ ସର୍ବାନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ ଆମ୍ଭର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇବ।" ଆପଣଙ୍କ ସମଗ୍ର ସତ୍ତା (ମନ, ଇଚ୍ଛା, ଭାବନା)କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ସମର୍ପଣ କରିବାର ଧାରଣାରେ କିଛି ବିଶେଷତା ଅଛି, କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନର ସୁବିଧାଜନକ ଅଂଶ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆପଣଙ୍କ ସମଗ୍ର ଜୀବନ। ସମୟର କୌଣସି ବିକଳ୍ପ ନାହିଁ; ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସମୟ ବିତାଇବାକୁ ହେବ, କାରଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରକୃତ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିବାର ଏହା ହିଁ ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ। (ଗାଲାତୀୟ ୨:୨୦)

ଆମେ ଏହା ନିମ୍ନଲିଖିତ ଉପାୟରେ କରୁ:

• ଧ୍ୟାନ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ବାଇବେଲ ପଢ଼ିବା।

  ଏବ୍ରୀ ୪:୧୨ ହୋଶେୟ ୪:୬

• ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରିବା।

  ୧ ଯୋହନ ୧:୯

• ପ୍ରାର୍ଥନା (ଏହି ସପ୍ତାହର ଶେଷ ଭାଗରେ ଆମେ ଏ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଜାଣିବା)।

• ଉପାସନା ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବା।

  ଏଫିସୀୟ ୫:୧୯-୨୦

• ଚିନ୍ତନ କରିବା ଏବଂ କୃତଜ୍ଞ ରହିବା।

  କଲସୀୟ ୪:୨

• ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ ଖୋଜିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ମିଳିତ ହେବାକୁ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ରହିବା।

  ପ୍ରେରିତ ୨:୪୨-୪୭

• ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ବନ୍ଧୁ ରଖିବା, ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ପରସ୍ପର ନିକଟରେ ପାପ, ସଂଘର୍ଷ ଓ ବିଜୟ ସ୍ୱୀକାର କରିବା।

  ହିତୋପଦେଶ ୨୭:୧୭ ଯାକୁବ ୫:୧୬

• ଉପଦେଶ/ପଡ୍‌କାଷ୍ଟ/ଅଡିଓବୁକ୍/ପୁସ୍ତକ ଇତ୍ୟାଦି ଶୁଣିବା ଓ/କିମ୍ବା ଦେଖିବା।

  ୧ ଥେସଲନୀକୀୟ ୫:୧୧

• ତାହାଙ୍କ ମାର୍ଗର ଆଜ୍ଞାକାରୀ ହେବା ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଆପଣଙ୍କୁ ଯାହା ଶିଖାଉଛନ୍ତି, ତାହା ଜୀବନରେ ପାଳନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା। (ଉଦାହରଣ) ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରୁ ଅଶ୍ଳୀଳ ଚିତ୍ର (ପର୍ଣ୍ଣୋଗ୍ରାଫି) ତ୍ୟାଗ କରିବା, କାରଣ ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିନାଶକାରୀ।

  ୧ ଯୋହନ ୨:୧୬-୧୭

ପରୀକ୍ଷା, ପାପ ଏବଂ ଆମର ଦାୟିତ୍ୱକୁ ବୁଝିବା

ମନୁଷ୍ୟର ପତନ ଏବଂ ଆମର ଉତ୍ତରାଧିକାରସୂତ୍ରରେ ପାଇଥିବା ପାପମୟ ସ୍ୱଭାବ ଯୋଗୁଁ, ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ଜୀବନର ଏକ ଅଂଶ ହୋଇ ରହିବ, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ କେବେ ପାପ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଏ ନାହିଁ (୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୦:୧୩)। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏବେ ପାପ ଉପରେ ଆମର ବିଜୟ ଅଛି। ଏହା ଆଉ ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ କରିବା କିମ୍ବା ଆମକୁ ଦାସ କରି ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରିବାର ଶକ୍ତି ଆମର ଅଛି, ଯିଏ ଆତ୍ମସଂଯମ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି (ଗାଲାତୀୟ ୫:୨୩)। କଥାଟି ହେଉଛି, ଆମେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ମାର୍ଗଦର୍ଶନର ବଶୀଭୂତ ହେବା ଜାରି ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହାଫଳରେ ଜୟ କରିବାର ଶକ୍ତି ଆମ ପାଖରେ ରହିବ। ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଆମର (ଯାକୁବ ୪:୭)।

ପରୀକ୍ଷା ଓ ପାପର ଧାରଣା ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ନିୟମ ସାରା ଦେଖାଯାଏ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଆପଣ ଦେଖିବେ ଯେ ମାଥିଉ ୪:୧ରେ ଯୀଶୁ ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ। ଟିପ୍ପଣୀ: ଏହା କହିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଯୀଶୁ କେବେ ପାପ କରିନାହାନ୍ତି। ଆମେ ପାଉଲଙ୍କ ପରି ବିଶ୍ୱାସର ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ରୋମୀୟ ୭:୧୫ରେ ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ଦେଖୁ। ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବାକୁ ହେଲେ, ଆପଣ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ, ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ପ୍ରରୋଚନା ଭାବରେ ଭାବିପାରନ୍ତି। ଆମେ ପରୀକ୍ଷା ଓ ପାପକୁ ଗୋଳମାଳ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏ ଦୁଇଟି ଏକା ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିନ୍ତା କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ସକ୍ରିୟ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ପାପ ଘଟେ।

ପାପମୟ ସ୍ୱଭାବ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତେଜିତ ଭିତରର ଇଚ୍ଛାରୁ ପରୀକ୍ଷା ଆସିପାରେ (ଯାକୁବ ୧:୧୪-୧୫)। ବାହାରର ଆତ୍ମିକ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ଆସିପାରେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩:୧)। ଶେଷରେ, ଯଦି ଆମେ ସାବଧାନ ନ ରହୁ, ତେବେ ଆମ ପରିବାର, ବନ୍ଧୁ ଓ ପ୍ରିୟଜନମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ପରୀକ୍ଷାରେ ପକାଇପାରନ୍ତି (୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୫:୩୩)। ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି ଯେ ପରୀକ୍ଷାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ତାହାଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ, ଜ୍ଞାନ ଓ ସାହାଯ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ। ଲୂକ ୧୧:୪ରେ, ଯୀଶୁ କହନ୍ତି, "ପରୀକ୍ଷାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଣ ନାହିଁ।" ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ, ସେ "ପାପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆଣ ନାହିଁ" କହନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ପରୀକ୍ଷା କହନ୍ତି। ମୁଁ ଏହା ଦର୍ଶାଉଛି କାରଣ ଯୀଶୁ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ପରୀକ୍ଷାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆକର୍ଷଣକାରୀ ପ୍ରଭାବ ବୁଝନ୍ତି; ଆମକୁ ସତର୍କ ରହିବାକୁ ହେବ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜୟ କରିପାରିବା। (୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୦:୧୩, ରୋମୀୟ ୬:୧୪)।

ଏହା ସହିତ, ଆମର ଦୈନନ୍ଦିନ ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ଆମେ ନିଜକୁ କେଉଁଠି ରଖୁ, ସେଥିରେ ଆମେ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇପାରିବା। ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଁ କହିଆସିଛି, "ପରୀକ୍ଷାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବାର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ ହେଉଛି, ପରୀକ୍ଷିତ ହେବାଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ନିଜକୁ ନ ପକାଇବା।" ମୁଁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଗୋଟିଏ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି, ଯଦି ଆପଣ ମଦ୍ୟପାନ ଓ ମତ୍ତତା ସହିତ ସଂଘର୍ଷ କରୁଛନ୍ତି, ତେବେ ମଦ ଥିବା ବାର୍ କିମ୍ବା ପାର୍ଟିକୁ ଯିବା ବୁଦ୍ଧିମାନର କାମ ନୁହେଁ; ଏହିପରି ପରିବେଶରୁ ଦୂରେଇ ରୁହନ୍ତୁ। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି, ମୁଁ ଅନେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନଙ୍କୁ କହୁଥିବା ଶୁଣିଛି, 'ଶୟତାନ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏହା କରାଇଲା।' କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ ହେଉଛି, ବିଶ୍ୱାସୀ ଭାବରେ ଆମକୁ ଆମର ନିଷ୍ପତ୍ତିର ଦାୟିତ୍ୱ ନେବାକୁ ହେବ। ବାସ୍ତବତା ହେଉଛି, ସେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା କରାଇ ନାହିଁ; ଆପଣ ନିଜେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।

ଯେତେବେଳେ ପାପ ମୂଳ ଧରେ

ଏହା ସହିତ, ଆମେ ନେଉଥିବା ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦ୍ୱାରା କେତେକ ପାପ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସଂଘର୍ଷ ପାଇଁ ନିଜକୁ ଖୋଲା ଛାଡ଼ିଦେଇପାରୁ (ରୋମୀୟ ୬:୧୨)। ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଆମର ପ୍ରତିରକ୍ଷାକୁ ଦୁର୍ବଳ କରେ ଏବଂ ଯାହାକୁ ଆମେ ପାଦ ରଖିବା ସ୍ଥାନ (ଫୁଟହୋଲ୍ଡ) କହୁ, ତାହା ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଶାସ୍ତ୍ର ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟକୁ ଏଫିସୀୟ ୪:୨୭ରେ ଦର୍ଶାଏ, ଯାହା କହେ, "ଶୟତାନକୁ ସ୍ଥାନ ଦିଅ ନାହିଁ।"

ଯଦିଓ ଅନୁତାପ ଓ ସ୍ୱୀକାର ଦ୍ୱାରା ଫୁଟହୋଲ୍ଡ ଜୟ କରାଯାଇପାରେ, ତଥାପି ଯଦି ସେଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ କରାନଯାଏ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଶେଷରେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ (ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗହୋଲ୍ଡ)ରେ ପରିଣତ ହୋଇପାରେ। ପାଉଲ ମଧ୍ୟ ଏଫିସୀୟ ୪:୨୫-୩୨ରେ କ୍ରୋଧ, ନିନ୍ଦା ଓ ଚୋରି ଭଳି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାପ ବିଷୟରେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ସିଧାସଳଖ କହନ୍ତି (ଟିପ୍ପଣୀ: କେବଳ ଏହି ପାପଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ଫୁଟହୋଲ୍ଡ ହୋଇପାରେ ବୋଲି ନୁହେଁ)। ଏହି ପାପଗୁଡ଼ିକ ଅଭ୍ୟାସରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ଯାହା ଶେଷରେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଫୁଟହୋଲ୍ଡ ହୋଇଯାଏ। ଏଫିସୀୟ ୪ରେ, ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପାପଗୁଡ଼ିକ ମଣ୍ଡଳୀର ଏକତାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁଥିଲା ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଝୁଣ୍ଟାଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂରକୁ ଠେଲି ଦେଉଥିଲା। ଆମକୁ ସଚେତନ ରହିବାକୁ ହେବ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମ ଜୀବନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସଂଶୋଧନ ଓ ପରାମର୍ଶକୁ କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗହୋଲ୍ଡ ଗଢ଼ି ଉଠିପାରେ। ସଂଶୋଧନ ଓ ପରାମର୍ଶ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଓ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଚେତନା ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର (ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ) ଦ୍ୱାରା ଆସିପାରେ। ୨ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୦:୪-୫ରେ ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗର ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପାଉଲ ବୁଝାନ୍ତି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ମିଥ୍ୟାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ ମନରେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଗଠିତ ହୁଏ।

ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗହୋଲ୍ଡ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ହେବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଆମ ମନ ଓ ଶରୀର ଶତ୍ରୁର ମିଥ୍ୟା, ଅଭିଯୋଗ ଓ ପ୍ରଭାବ ସହିତ ମିଳିଯିବା। ଯେତେବେଳେ ଏକ ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗହୋଲ୍ଡ ମୂଳ ଧରେ, ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଆମ ସମ୍ପର୍କରେ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟାଇବାକୁ ଏବଂ ଆମକୁ ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରୁ ବିଚଳିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ଏହା କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ ଆମକୁ ଦୋଷୀ କରେ, ଏବଂ ଆମକୁ ଏହି ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ୱାସ କରାଏ ଯେ ଆମେ କେବେ ଜୟ କରିପାରିବା ନାହିଁ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବା ନାହିଁ। ମନେ ରଖନ୍ତୁ, ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗହୋଲ୍ଡକୁ ପରାସ୍ତ କରିବା ସହଜ ନୁହେଁ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ସମୟ ଓ ପରିଶ୍ରମ ଲାଗେ। ଆମକୁ ସ୍ୱୀକାର, ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଅନୁତାପ ଦ୍ୱାରା ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗହୋଲ୍ଡର ସମାଧାନ କରି ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ହେବ (୧ ଯୋହନ ୧:୯; ଯାକୁବ ୫:୧୬; ହିତୋପଦେଶ ୨୮:୧୩)। ଯଦି ସମାଧାନ କରାନଯାଏ, ତେବେ ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗହୋଲ୍ଡ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ଜୀବନରେ ଗଭୀର ଭାବରେ ମୂଳ ଧରି ରହିବ। ଏହା ସହିତ, ପାଉଲ ଆମକୁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆତ୍ମିକ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର (୨ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୦:୪) ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ଆତ୍ମିକ ସଜ୍ଜା (ଏଫିସୀୟ ୬:୧୦-୧୮)। ଏଥିରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ (ଶାସ୍ତ୍ର) ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, କାରଣ ସତ୍ୟ ମିଥ୍ୟାକୁ ଭେଦ କରେ। ଶେଷରେ, ଆମକୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ଆତ୍ମସଂଯମର ଫଳ ଆବଶ୍ୟକ (ଗାଲାତୀୟ ୫:୨୩), ଯାହା ଆମକୁ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବାକୁ ଓ ଜୟ କରିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।