ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା,
ଏକ ଯାତ୍ରା, ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ ନୁହେଁ।

ଆମେ ଦିନ ୨୩ରେ ଅଛୁ, ଏବଂ ଆଜି ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା। କେବଳ କିଛି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ଏହା ଆଲୋଚନା କରିବା ଏକ ଅତି କଠିନ ବିଷୟ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଧାରଣା ପଛରେ କିଛି ସରଳ ଢାଞ୍ଚା ଗଢ଼ିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝିବାର ଅନେକ ଦିଗ ଅଛି। ଅନେକ ବାଇବଲ ପଣ୍ଡିତ ଓ ପାଳକ ଏକମତ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ତିନୋଟି ମୁଖ୍ୟ ଦିଗ ଅଛି:

ସମୟ ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ଆଜି ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ଗୋଟିଏ ଦିଗ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା: ବିଶେଷ କରି, ଆମ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ "ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଇଚ୍ଛା"। ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗକୁ ଆଲୋଚନା କରିବାର ପ୍ରୟାସ ନୁହେଁ। ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି, "ମୋ ଜୀବନ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ମୁଁ କିପରି ଜାଣିବି?" ବା "ଜୀବନରେ ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ'ଣ?"

ଏହା ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ

ଯେପରି ଆମେ ଦିନ ୩ରେ ପଢ଼ିଥିଲୁ, ଆମ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ଆମ ବିଶ୍ୱାସର ଅଭ୍ୟାସ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ବିଶ୍ୱାସ କେବଳ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ (ଏବ୍ରୀ ୧୧:୬), ବରଂ ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ଆମକୁ ଏପରି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଆଗେଇ ନିଏ ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ଆସେ, ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବରେ ନୁହେଁ। ସେଥିପାଇଁ ହିତୋପଦେଶ ୩ ପରି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଏତେ ସହାୟକ।

ଆସନ୍ତୁ ଏହି ଦୁଇଟି ପଦକୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବା:

ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ଆମ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଆସ୍ଥା ଏବଂ ଆମକୁ ଆବଶ୍ୟକ ସବୁକିଛି ଯୋଗାଇବାର ତାହାଙ୍କ ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।

ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଆମେ ଆମ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ। ୬୦% ବା ୯୫% ନୁହେଁ, ବରଂ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପିତ।

ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମର ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ଥାଏ, ଆମେ ଆମ ପ୍ରାଥମିକତାକୁ କେବଳ ନିଜ ଉପରେ ଭରସା କରିବାରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସା କରିବାକୁ ବଦଳାଉ।

ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ ଚିନ୍ତା, ଧାରଣା, ଇଚ୍ଛା, ମନୋଭାବ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ସମର୍ପଣ। ଯଦି ଆମେ ଏହା କରୁ, ପଦ ୬ର ଶେଷରେ ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଆସେ।

ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧିକାର ଥାଏ, ଆପଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଓ ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ଯାହା କରିବାକୁ ପରିଚାଳିତ କରନ୍ତି ସେଥିରେ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହନ୍ତି। ଏହା ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଇଚ୍ଛା ବିବେଚନା କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କରେ।

ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କ ଆବଶ୍ୟକ

ଏହା ପରେ, ମୁଁ ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରାଂଶ ସହଭାଗୀ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରତି ମୋର ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପାନ୍ତରିତ କରିଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ହାଇସ୍କୁଲରେ ଥିଲି, ମୁଁ ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ପଢ଼ିଲି, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ମୋ ଜୀବନକୁ ପୁନଃଗଠନ କଲା।

ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କୁ ଯାହା ଆକର୍ଷିତ କରେ ତାହା ହେଉଛି ଏହି ବାକ୍ୟାଂଶ, "ମୋତେ 'ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଭୁ' ବୋଲି ଡାକନ୍ତି, ଏପରି ପ୍ରତ୍ୟେକେ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ।" ଏହାର ଅର୍ଥ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବେ ନାହିଁ ବା ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ନାହିଁ। କେବଳ କାରଣ କେହି ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି, ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନର ପ୍ରଭୁ (ମାଲିକ/ରାଜା) କରିଛନ୍ତି। ଆମେ ଠିକ୍ କଥା କହିପାରୁ, ଭଲ କାମ କରିପାରୁ, ଏବଂ ଜଣେ ଭଲ ଲୋକ ପରି ଦେଖାଯାଇପାରୁ, କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଏଠାରେ ଆହୁରି ଗଭୀର କିଛିକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।

ପଦ ୨୧ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧରେ, ଏହା କହେ, "ମାତ୍ର ଯେ ମୋହର ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରେ, ସେ ପ୍ରବେଶ କରିବ।" ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କ'ଣ ତାହା କେବଳ ଈଶ୍ୱର ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ବିନା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝିବା ଅସମ୍ଭବ (ଯୋହନ ୧୫:୫)। ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଯେ ଆମେ ପିତାଙ୍କୁ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ଜାଣୁ ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଆମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ ଥାଏ।

ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଆପଣଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ପରିବାର ସଦସ୍ୟ ଓ ଆତ୍ମିକ ନେତାମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଦେଖାଯିବ। ଆମେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଉତ୍ତରାଧିକାର ସୂତ୍ରରେ ପାଇପାରିବା ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଭିଜ୍ଞତାରୁ ଧାର କରିପାରିବା ନାହିଁ। କୌଣସି ଢାଞ୍ଚା ବା ସହଜ ରାସ୍ତା ନାହିଁ, ଏବଂ ଆମେ ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଏତେ ଅନନ୍ୟ। ଆମ ପାଇଁ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କେବଳ ଜୀବନସାରା ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱାରା ବିକଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଭିନ୍ନ ହୁଏ। ଆପଣ ପରିପକ୍ୱ ହେବା ସହିତ, ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ରୁହନ୍ତୁ ଏବଂ ସେ ଆପଣଙ୍କୁ ଯାହା ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି ସେଥିରେ ଆଜ୍ଞାପାଳନ କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିପାରେ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ହରାଇବା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ କଷ୍ଟକର ହେବ। ଈଶ୍ୱର ହୃଦୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି!

ଈଶ୍ୱର ହୃଦୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି

ପଦ ୨୨ରେ, ଏହା ଦେଖାଏ ଯେ ଏହି ଚମତ୍କାର "କାର୍ଯ୍ୟ" କରାଯାଉଛି, ଯେପରି ଭୂତ ଛଡ଼ାଇବା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଭାବବାଣୀ କହିବା। ଏହି ଆତ୍ମିକ ନେତାମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି, ତଥାପି ପଦ ୨୩ କହେ, "ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କେବେ ହେଁ ଜାଣି ନାହିଁ। ହେ ଅଧର୍ମାଚାରୀମାନେ ମୋ ପାଖରୁ ଦୂର ହୁଅ।" ଆପଣ ହୁଏତ ନିଜକୁ ପଚାରୁଥିବେ, "ସେମାନେ କିପରି ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି, ଏବଂ ତା'ପରେ ଯୀଶୁ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବେ ଜାଣି ନାହାନ୍ତି?"

ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନ ଜାଣିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱର କାହିଁକି ଚିହ୍ନ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ଅନେକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଅଛି। ଏହି ଚିହ୍ନ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କାହିଁକି ଘଟିବାକୁ ଦିଆଗଲା, ତାହା ଯାହା ବି ହେଉ, ଗୋଟିଏ କଥା ନିଶ୍ଚିତ: ପର୍ଦ୍ଦା ପଛରେ, ଈଶ୍ୱର ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଥିଲା। ହୃଦୟକୁ ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର (ଯିରିମିୟ ୧୭:୯), ଏବଂ ଏହା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ। ଏହି ଆତ୍ମିକ ନେତାମାନେ ପିତାଙ୍କୁ ଜାଣି ନଥିଲେ। ସେମାନେ କେବଳ ବାହାରୁ ଆତ୍ମିକ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟ ଭିତରେ ମନ୍ଦ ଓ ସ୍ୱାର୍ଥପର ଥିଲା। ଆମେ ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ କ'ଣ କରୁଛୁ ତାହାଠାରୁ ଆମ ଭିତରେ କ'ଣ ଚାଲିଛି ସେ ବିଷୟରେ ଈଶ୍ୱର ଅଧିକ ଚିନ୍ତିତ। ଆମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝିବାରେ ଏହାର ବହୁତ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅଛି (ମାଥିଉ ୧୫:୮)।

ଏହା ଏକ ଯାତ୍ରା, ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ ନୁହେଁ

ଶେଷରେ, କେତେକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଇଚ୍ଛାକୁ ଏକ ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ ବା ଏକ ପଦବୀ ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଥରେ ସେମାନେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ ବା ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭୂମିକା ପାଇଲେ, ସେମାନେ ଶେଷରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଅଛନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ବୃତ୍ତି ଓ ସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥିତି କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରେ ପ୍ରକୃତ ସମୟରେ ସାଧିତ ହେଉଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ଦିଗ ମାତ୍ର। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଏକ ଗନ୍ତବ୍ୟସ୍ଥଳ ବା ପଦବୀ ନୁହେଁ। ବରଂ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଏକ ଯାତ୍ରା ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ। ୟୁଜିନ୍ ପିଟରସନ୍‌ଙ୍କର "ଏ ଲଙ୍ଗ୍ ଓବିଡିଏନ୍ସ ଇନ୍ ଦ ସେମ୍ ଡାଇରେକ୍ସନ୍" (ସମାନ ଦିଗରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ଆଜ୍ଞାପାଳନ) ନାମକ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଅଛି, ଏବଂ କେବଳ ସେହି ଶୀର୍ଷକ ହିଁ କହେ ଯେ ଜଣେ କିପରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝିବାର ଉପାୟ ହେଉଛି ଜୀବନସାରା ନିରନ୍ତର ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଆଜ୍ଞାପାଳନ, ଭରସା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିବାର ଏକ ଯାତ୍ରା। ଏହା ବୁଝିବା ସରଳ, ତଥାପି ଆମ ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଆମ ହୃଦୟର ପ୍ରତାରଣା କାରଣରୁ ଏହା ସାଧନ କରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟକର; ସେଥିପାଇଁ ଆମକୁ ନିକଟରେ ରହିବାକୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ସବୁକିଛି ସମର୍ପଣ କରିବାକୁ ହେବ।