ଯୀଶୁ,
ପଥ ଓ ଜୀବନ।

ଦିନ ୮କୁ ସ୍ୱାଗତ!

ଦିନ ୮ରେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଆମ ସଂଯୋଗ ଗଢ଼ିବା ଜାରି ରଖିଥିବା ବେଳେ, ଆମ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଅଧିକ ବୁଝିବାକୁ ହେବ। ଆରମ୍ଭରୁ, ମାନବଜାତିକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଏକ ଯୋଜନା ଥିଲା। ଏହା ବୁଝିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା ଆମେ ପିତା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ପୁନର୍ମିଳିତ ହୋଇପାରିବା ନାହିଁ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିନା ଆମେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇପାରିବା ନାହିଁ। ଶେଷରେ, ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା ଆମେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପାଇପାରିବା ନାହିଁ (ଯୋହନ ୧୭:୩)। ଯୀଶୁ ହିଁ ସେହି ଗଣ୍ଠି ଯାହା ଆମ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଏକାଠି ବାନ୍ଧେ; ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିନା ଆମ ବିଶ୍ୱାସ ଏକାଠି ରହିବା ଅସମ୍ଭବ। ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହିଁ ସେହି "ସୁସମାଚାର" ଯାହା କ୍ରୁଶ ଉପରେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଓ ବଳିଦାନ ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତ ମାନବଜାତି ପାଇଁ ଆଶା ଓ ମୁକ୍ତିର ଧାରଣା ସ୍ଥାପନ କରେ!

ଯୀଶୁ ସମୟର ଆରମ୍ଭରୁ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।

ଜଗତ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଯୀଶୁ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ, ଏହା ବୁଝିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ଏହା ତାହାଙ୍କ ଅନନ୍ତ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଐଶ୍ୱରିକ ଅଧିକାରକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ। ଏହାର ଅର୍ଥ ଯୀଶୁ କେବଳ ଜଣେ ମଣିଷ ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ଅନନ୍ତ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ (ପିତା, ପୁତ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା)ର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯିଏ ବିଶ୍ୱବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୃଷ୍ଟିରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଭୂମିକା ନେଇଥିଲେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ମାନବଜାତିକୁ ପାପ ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଯୀଶୁଙ୍କ ମିଶନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଗଭୀର ବୁଝାମଣା ଦିଏ।

ପୁରାତନ ନିୟମରେ ସର୍ବତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା।

ପୁରାତନ ନିୟମରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ମାନବ ଇତିହାସ ସାରା ବିସ୍ତୃତ ପରିତ୍ରାଣର ଐଶ୍ୱରିକ ଯୋଜନାର ପ୍ରମାଣ ଦିଏ। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଗମନ ପରେ ଭାବିଥିବା କଥା ବା ଆକସ୍ମିକ ଘଟଣା ନ ଥିଲା, ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ତାହାଙ୍କ ବୃହତ୍ତର ଯୋଜନାର ଏକ ଅଂଶ ଥିଲା। ଏହା ମସୀହ ଭାବରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱସନୀୟତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।

ଯୀଶୁ ଜଣେ କୁମାରୀଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।

ଯୀଶୁଙ୍କ କୁମାରୀ ଜନ୍ମ ଏକ ଅଲୌକିକ ଘଟଣା ଥିଲା ଯାହା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମଣିଷଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା କରେ। ଏହା ତାହାଙ୍କ ଐଶ୍ୱରିକ ସ୍ୱଭାବକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ତାହାଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ଭୂମିକା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ, ଯିଏ ମାନବଜାତିକୁ ପାପ ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲେ। ଯିଶାଇୟ ୭:୧୪ରେ ଆମେ ଦେଖୁଥିବା ପରି ଏହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ।

ଯୀଶୁ ମାନବ ରୂପରେ ଈଶ୍ୱର।

ଯୀଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱୈତ ସ୍ୱଭାବ ମାନବଜାତି ପ୍ରତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ଓ ଅନୁଗ୍ରହକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଯୀଶୁ ଆମ ଦୁଃଖରେ ଆମ ସହିତ ଏକ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଆମ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇଁ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ନିଜକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମର ଗଭୀରତା ଦେଖାନ୍ତି। ତାହାଙ୍କ ମାନବତାରେ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆମେ କିପରି ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ, ତାହାର ଏକ ଉଦାହରଣ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି।

ଯୀଶୁ ଏକ ନିଷ୍ପାପ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଲେ।

ଯୀଶୁଙ୍କ ନିଷ୍ପାପ ଜୀବନର ଗୁରୁତ୍ୱ ହେଉଛି ଯେ ଏହା ତାହାଙ୍କ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କରେ। ସେ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ମଣିଷ ଯିଏ ପାପ ବିନା ବଞ୍ଚିଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟରେ, ତାହାଙ୍କ ନିଷ୍ପାପ ଜୀବନ ତାହାଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧ ବଳିଦାନ ହେବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କଲା (ଏବ୍ରୀ ୪:୧୫), ଯାହା ସେ ଆମ ପାପ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା ବେଳେ ମାନବଜାତିକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାରେ ସିଧାସଳଖ ଭୂମିକା ନେଲା। ତାହାଙ୍କ ଜୀବନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଉଦାହରଣ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ସାହିତ କରେ। ଯଦିଓ ଆମେ ସିଦ୍ଧତା ହାସଲ କରିପାରିବା ନାହିଁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଆମ ନୂତନ ଜୀବନ ଆମ ଭିତରେ ପାପକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାର ଏକ ବଢ଼ୁଥିବା ଇଚ୍ଛା ବିକଶିତ କରିବା ଉଚିତ (ରୋମୀୟ ୬:୬)।

ଆମକୁ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଠିକ୍ କରିବାକୁ ଯୀଶୁ ଏକ ସିଦ୍ଧ ବଳିଦାନ ହେଲେ।

ମନୁଷ୍ୟର ପତିତ ସ୍ୱଭାବ ଯୋଗୁଁ, ଆମ ପାପ ଢାଙ୍କିବା ପାଇଁ ବଳିଦାନ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା। ଆରମ୍ଭରୁ, ପୁରାତନ ନିୟମରେ ଆମେ ପଢ଼ୁଥିବା ପରି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଠିକ୍ ହେବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାପକୁ ଅସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ଢାଙ୍କିବା ପାଇଁ ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନେ ପଶୁ ବଳିଦାନ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ। ପୁରାତନ ନିୟମରେ ସର୍ବତ୍ର, ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ଆମକୁ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଠିକ୍ କରିବାକୁ ଜଣେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା (ଯୀଶୁ)ଙ୍କୁ ପଠାଇବା ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଏକ ଯୋଜନା ଥିଲା!

ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କଲେ।

ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ମାନବ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ୩ ଦିନ ପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ କବରରୁ ଉଠିଲେ (ରୋମୀୟ ୮:୧୧, ଏଫିସୀୟ ୧:୧୯-୨୦)। ଲୂକ ୨୩ରେ, ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସ ତ୍ୟାଗ କରିବାର ପ୍ରମାଣ ଆମେ ଦେଖିପାରୁ, ଏବଂ ଏହାର ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ, ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ସେ କବରରୁ ଉଠିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କଲେ, ଏହା ତାହାଙ୍କ ଈଶ୍ୱରତ୍ୱ ପ୍ରମାଣ କଲା (ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ଈଶ୍ୱର ଥିଲେ)। ଏହା ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଉତ୍ସାହ ମଧ୍ୟ: ଯଦି ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କଲେ, ତେବେ ଆମ ଜୀବନରେ ଯୀଶୁ ଥିଲେ ଆମେ କାହାକୁ ଭୟ କରିବା? ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭୟ କରିବାର କିଛି ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମେ ଏବେ ଆମ ଅନନ୍ତ ଜୀବନରେ ସୁରକ୍ଷିତ। ୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୫:୫୫-୫୭।

ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପରେ ୫୦୦ରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ

କିଛି ସନ୍ଦେହବାଦୀ କହିବେ ଯେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଛଳନା କଲେ, ତାହାଙ୍କ ଶରୀର ଚୋରି କରି ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ, ଯେପରି ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି କହିପାରିବେ। ଆପଣ ହୁଏତ ସନ୍ଦେହବାଦୀମାନଙ୍କୁ ଏହା ମଧ୍ୟ କହୁଥିବା ଶୁଣିବେ ଯେ "ନିଶ୍ଚୟ" ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନେ କହିବେ ଯେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ୫୦୦ରୁ ଅଧିକ ବ୍ୟକ୍ତି ପୁନରୁତ୍ଥିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ କଥା। ଆମେ ଆମ ବିଶ୍ୱାସ ବିକଶିତ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଆମକୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ଏହା କେବଳ ଏକ ସୁନ୍ଦର କାହାଣୀ ନୁହେଁ; ଯୀଶୁ ପ୍ରକୃତରେ ପୁନରୁତ୍ଥିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ଏହା ଦେଖିଲେ। ଏହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ବାଇବେଲ ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ଲିଖିତ ପ୍ରମାଣ ଅଛି, ଯେପରି ଜୋସେଫସ୍ (ଯିହୂଦୀ ପୁରାତତ୍ତ୍ୱ ୧୮.୩), ଟାସିଟସ୍ (ଆନାଲସ୍ ୧୫.୪୪), ପ୍ଲିନି (ପତ୍ର ୧୦.୯୬), ଲୁସିଆନ୍ (ପେରେଗ୍ରିନସ୍), ଏବଂ ତାଲମୁଦ୍ (ସାନହେଡ୍ରିନ୍ ୪୩କ)। ଏକାଠି, ଏଗୁଡ଼ିକ ଯୀଶୁଙ୍କ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହେବାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଏବଂ ଦେଖାଏ ଯେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅନୁଗାମୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ଭାବରେ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ଏହା ଆମ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଯୀଶୁ କିଏ, ସେଥିରେ ଅଧିକ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଗଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।

ଯୀଶୁ ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାର ଏକମାତ୍ର ପଥ।

ଏହା ବୁଝିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ପୁନର୍ମିଳିତ ଜୀବନର ଏକମାତ୍ର ପଥ। ସ୍ୱର୍ଗ ଅର୍ଜନ କରିବା ପାଇଁ ଆପଣ ଓ ମୁଁ କରିପାରୁଥିବା କୌଣସି ପରିମାଣର କାମ ବା କର୍ମ ନାହିଁ। ଆମକୁ ପାପ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଅନନ୍ତ ବିଚ୍ଛେଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଧର୍ମ ବା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅଭ୍ୟାସ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଯୀଶୁ ହିଁ ଏକମାତ୍ର ପଥ। ସାବଧାନ ରୁହନ୍ତୁ: ଆପଣଙ୍କ ଚାରିପାଖର ଜଗତ ଆପଣଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ ଯେ ଅନ୍ୟ ପଥ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଯୋହନ ୧୪:୬ରେ ଆମେ ଯାହା ପାଉ ସେଥିଯୋଗୁଁ ତାହା ସତ୍ୟ ନୁହେଁ।