ପରିତ୍ରାଣ
ସବୁକିଛି ବଦଳାଇ ଦିଏ।

ଆମେ ଦିନ ୧ ଆରମ୍ଭ କରୁଥିବା ବେଳେ, ମୁଁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଆପଣ ଏବେ ଏହା ପଢ଼ୁଛନ୍ତି, ତାହା କୌଣସି ସଂଯୋଗ ନୁହେଁ। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆପଣ ଯେଉଁଠି ଥାଆନ୍ତୁ ନା କାହିଁକି, କିଛି ପ୍ରଶ୍ନ ସଂସ୍କୃତି, ଭାଷା, ସମୟ ଓ ପୃଷ୍ଠଭୂମିର ସୀମା ଟପିଯାଏ।

ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ…

• ମୁଁ ଏଠାରେ କାହିଁକି ଅଛି?
• ମୁଁ କାହିଁକି ଏତେ ଏକାକୀ ଓ ଲଜ୍ଜିତ ଅନୁଭବ କରେ?
• ମୋ ଜୀବନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କ'ଣ?
• ଆମେ କାହିଁକି ମରୁ, ଏବଂ ଜୀବନ ପରେ କ'ଣ ହୁଏ?
• ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ କାହା ଉପରେ ଭରସା କରିପାରିବି?
• କାହିଁକି ଏତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଦୁଃଖ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଅଛି?

ଏଗୁଡ଼ିକ ସଚ୍ଚୋଟ ପ୍ରଶ୍ନ, ଯାହା ଆମେ ସମସ୍ତେ ନିଜକୁ ପଚାରୁ, କିନ୍ତୁ ଆମର ଖୋଜରେ ଆମେ କ୍ୱଚିତ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚିତତା ପାଉ। ହୁଏତ ଆପଣ ସମ୍ପର୍କ, ବୃତ୍ତି, ଦର୍ଶନ, ଆତ୍ମ-ସହାୟତା କିମ୍ବା ଧର୍ମରେ ଉତ୍ତର ଖୋଜିଛନ୍ତି, ତଥାପି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକ ରହିଯାଇଛି। ଯଦି ଆପଣ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ମୁଁ ଚାହେଁ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତୁ ଯେ ଆପଣ ଏକା ନୁହଁନ୍ତି। ଆପଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ପଢ଼ିବା ମଧ୍ୟ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ। ଜାଣି ରଖନ୍ତୁ, ସତ୍ୟ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଆପଣ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିବା ବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ସାହସ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଲୁଚି ରହେ ନାହିଁ।

ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏପରି ଜଣେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ପରିଚିତ କରାଇବାକୁ ଚାହେଁ, ଯିଏ ନିଜକୁ ପଥ, ସତ୍ୟ ଓ ଜୀବନ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଯଦି ଆପଣ ଆଗାମୀ ୨୫ ଦିନ ମୋ ସହିତ ରହନ୍ତି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ଯାତ୍ରାରେ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହେଁ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ସେହି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟକୁ ଖୋଲି ଦେଖିବା, ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମଗ୍ର ମାନବଜାତି ପୁନର୍ବାର ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ହେଉ ବୋଲି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଆରମ୍ଭରେ, ଅନ୍ୟାୟ, ଭଗ୍ନତା ଓ ଦୁଃଖରେ ଭରା ଏକ ଜଗତ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବହୁ ଦୂର ଚାହିଁବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଆରମ୍ଭ କରିବା ସହିତ, ଏହି ଭଗ୍ନତା କାହିଁକି ଅଛି, ତାହା ଆମେ ଆବିଷ୍କାର କରିବା।

ପାପର ଅଭିଶାପ କିପରି ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ଓ ତାହାର ପରିଣାମ

ଈଶ୍ୱର ଏକ ପରିବାର ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ, ଆଦମ ଓ ହବାଙ୍କୁ ଏକ ସିଦ୍ଧ ଜଗତରେ ରଖାଗଲା, ଯେଉଁଠି କେବଳ ଗୋଟିଏ ସ୍ପଷ୍ଟ ସୀମା ଥିଲା: ସଦସତ୍-ଜ୍ଞାନଦାୟକ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ନ ଖାଇବା। ଯେତେବେଳେ ସର୍ପ, ଯାହାକୁ ଆମେ ଦିଆବଳ ବା ଶୟତାନ ବୋଲି ଜାଣୁ, ପ୍ରଥମେ ହବାଙ୍କୁ ଓ ପରେ ଆଦମଙ୍କୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କଲା, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅମାନ୍ୟ କରିବାର ସେମାନଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତି ସବୁକିଛି ବଦଳାଇ ଦେଲା। ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩ ମନୁଷ୍ୟର ପତନକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ଯେଉଁ ସମୟରେ ପାପ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ଓ ମାନବ ସ୍ୱଭାବରେ ମିଶିଗଲା।

ପାପର ପରିଣାମ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଓ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା। ମାନବଜାତିର ସ୍ୱଭାବ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଆମର ସମ୍ପର୍କ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା। ଜଗତ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମଗ୍ର ମାନବଜାତି ଉପରେ ଦୁଃଖ, ଲଜ୍ଜା, ଦୋଷ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଛାପ ପଡ଼ିଛି। କେବଳ ଶାରୀରିକ ମୃତ୍ୟୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ପବିତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଅନନ୍ତ ବିଚ୍ଛେଦ, ଯାହାକୁ ବାଇବେଲ ନର୍କ ବୋଲି କହେ।

ପାପ କ'ଣ?

ଏକ ସିଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମାନଦଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ଜୀବନଯାପନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହେବା ହିଁ ପାପ। ତାହାଙ୍କ ସିଦ୍ଧ ମାନଦଣ୍ଡଠାରୁ କମ୍ ଯେକୌଣସି ବିଷୟ 'ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ' ବୋଲି ଗଣ୍ୟ। ତାହା "ଇଚ୍ଛାକୃତ" ହେଉ ବା "ଅନିଚ୍ଛାକୃତ", ସମସ୍ତ ପାପ ପାଇଁ ଆମକୁ ଅନୁତାପ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ (ପ୍ରେରିତ ୧୭:୩୦-୩୧)। ଏଥିରେ ଭିତର ଓ ବାହାର ଉଭୟ ଆଚରଣ, ଚିନ୍ତା ଓ ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସିଦ୍ଧ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରେ। ଈଶ୍ୱର ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବାରୁ, ତାହାଙ୍କ ପବିତ୍ରତାରୁ ଊଣା ପଡ଼ୁଥିବା ଯେକୌଣସି ବିଷୟ ପାପ। ୧ ଯୋହନ ୩:୪ ପାପକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଲଙ୍ଘନ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଅଧିକାର ବିରୁଦ୍ଧରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା।

ଶାସ୍ତ୍ର (ପବିତ୍ର ବାଇବେଲ) ଜୀବନରେ ପାପ କିପରି ଦେଖାଯାଏ, ତାହାର ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଦିଏ। ସବୁଠାରୁ ପରିଚିତ ଉଦାହରଣ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି (ଯାତ୍ରାପୁସ୍ତକ ୨୦:୨-୧୭)ରେ ଥିବା ଦଶ ଆଜ୍ଞା। କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ (ମାଥିଉ ୫:୨୭-୨୮)ରେ ଏହାକୁ ଆହୁରି ଆଗକୁ ନେଇ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱର ଆଚରଣଠାରୁ ଆଗକୁ ହୃଦୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଯୀଶୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି ଯେ କାମଭାବରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଚାହିଁବା ମଧ୍ୟ ହୃଦୟରେ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବା ଅଟେ। ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ନିୟମ ଉଭୟରେ, ପାପକୁ ସର୍ବଦା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୂଳ ପରିକଳ୍ପନା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ ଭାବରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ସେଥିପାଇଁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ କ'ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ ତାହା ବୁଝିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବାଇବେଲ ପଢ଼ିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏବେ ଯେହେତୁ ପାପ ବିଷୟରେ ଆମର ସ୍ପଷ୍ଟ ଧାରଣା ଅଛି, ପରିତ୍ରାଣ କ'ଣ ତାହା ଆମେ ବୁଝିବା ଆରମ୍ଭ କରିପାରିବା।

ପରିତ୍ରାଣ: ଆମର ଏକମାତ୍ର ଭରସା

ଯେତେବେଳେ ପାପ ପ୍ରଥମେ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ତାହାର ପ୍ରଭାବ ସମଗ୍ର ମାନବଜାତି ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ପାପର ପରିଣାମ ଥିଲା ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ଛେଦ। ଈଶ୍ୱର ତାହାଙ୍କ ସିଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନରେ, ଯାହା ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା ତାହା ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ତେଣୁ ସେ ତାହାଙ୍କ ନିଜ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଠାଇଲେ। ଯୀଶୁ, ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଈଶ୍ୱର ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନୁଷ୍ୟ ଥିଲେ, ଈଶ୍ୱର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ସମ୍ପର୍କକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଆସିଲେ। ଯୀଶୁ ଏକ ସିଦ୍ଧ ବଳିଦାନ ରୂପେ କ୍ରୁଶ ଉପରେ ଆମର ପାପ ବହନ କଲେ ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ସେହି "ଋଣ" ପରିଶୋଧ କଲେ, ଯେପରି ଆମକୁ ତାହା କରିବାକୁ ନ ପଡ଼େ। ପରିତ୍ରାଣ କେବଳ ଏକ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ନୁହେଁ, ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରିବାରରେ ପୁନର୍ବାର ଦତ୍ତକ ସନ୍ତାନ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ ହେବା ଓ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମାନ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେବା।

ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କଲେ (ଯାହାକୁ ପୁନରୁତ୍ଥାନ କୁହାଯାଏ), ସେ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ପାପର ପରିଣାମକୁ ପରାସ୍ତ କଲେ। ଆମ ବିଶ୍ୱାସର ସବୁକିଛି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱୀକାର ଓ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଯୀଶୁ ପ୍ରଭୁ ଅଟନ୍ତି ଓ ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ହେଲେ, କେବଳ ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ପରିତ୍ରାଣ ଦିଆଯାଏ।

ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମର ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରି ଅନୁତାପ କରୁ, ଆମେ ଆମର ପାପକୁ ମାନିନେଉ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ବାଛୁ। ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସଠିକ୍ ସମ୍ପର୍କରେ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସଠିକ୍ ହେବାର ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପରିତ୍ରାଣ କୁହାଯାଏ। ଏହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଏହି ନୂତନ ଜୀବନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଦିଆଗଲା; ଏହାକୁ ଅର୍ଜନ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ କିଛି କରିନାହୁଁ; ଏହା ଏକ ଦାନ ଥିଲା (ଏଫିସୀୟ ୨:୮)। ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ଏହି ବିନିମୟରେ ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ ହେଉଛି ସ୍ୱୀକାର କରିବା, ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଓ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିବା। ଯୀଶୁ ଆମକୁ ନୂତନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ପରିଚୟ ଓ ଅନନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟତ ଦିଅନ୍ତି, ଯାହା ଆମ ଜୀବନର ସବୁକିଛି ବଦଳାଇ ଦିଏ। ଏହା ପରେ, ବିଶ୍ୱାସର ଅର୍ଥ କ'ଣ ଓ ଆମକୁ ଏହା କାହିଁକି ଆବଶ୍ୟକ, ସେ ବିଷୟରେ ଆମେ ସଂକ୍ଷେପରେ ପରିଚୟ ଦେବା।

ବିଶ୍ୱାସ

ଏହା ପରେ, ବିଶ୍ୱାସର ଧାରଣାକୁ ବୁଝିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏବ୍ରୀ ୧୧:୧ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଏହିପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ: "ବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ବିଷୟର ମୂଳଭୂମି ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟର ନିଶ୍ଚିତ ଜ୍ଞାନ।" ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ବିଶ୍ୱାସ ଏକ ଆବଶ୍ୟକ ଉପାଦାନ। ବିଶ୍ୱାସ ବିନା, ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣଦାୟକ ଅନୁଗ୍ରହ ଗ୍ରହଣ ଓ ଅନୁଭବ କରିବା ଅସମ୍ଭବ। ପୃଥିବୀରେ ନିଜର ଆତ୍ମିକ ଯାତ୍ରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱାସ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। ଆମେ ଦିନ ୩ରେ ଏହି ବିଷୟରେ ଆହୁରି ଗଭୀରକୁ ଯିବା, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାସ ବିଷୟରେ ଆମର ବୁଝାମଣା ଗଢ଼ିବା ପାଇଁ ଏହି ପଦଟି ଏକ ଭଲ ଆରମ୍ଭ।

ଏବେ ଯେହେତୁ ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ ବୁଝିଲୁ, ଆସନ୍ତୁ ପରିତ୍ରାଣ ବିଷୟରେ ଆମର ବୁଝାମଣାକୁ ସରଳ କରିବା।