ସହଭାଗିତା,
ଏକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀର ଚିହ୍ନ।

ଦିନ ୧୨କୁ ସ୍ୱାଗତ! ଆଜି, ଆମେ ଏକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀର ବିବରଣୀ ବା ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା। ପ୍ରେରିତ ୨:୪୨-୪୭ରେ କ'ଣ ଅଛି, ତାହା ଆମେ ବିସ୍ତାରରେ ବୁଝିବା। ମଣ୍ଡଳୀ କିପରି ହେବା ଉଚିତ, ସେ ବିଷୟରେ ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ ମାନଦଣ୍ଡ ଓ ଆଦର୍ଶ ସ୍ଥିର କରେ। ଗତକାଲି ଯେପରି ଆମେ କହିଥିଲୁ, ମଣ୍ଡଳୀ କେବଳ ଏକ ଅଟ୍ଟାଳିକା ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ତା, କାରଣ ଆମେ ମଣିଷମାନେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଗଠନ କରୁ। ଏକ ଜୀବନ୍ତ ଜୀବ ବଞ୍ଚିବା ଓ ଫଳପ୍ରଦ ହେବା ପାଇଁ, ସଫଳ ହେବାକୁ ତାକୁ ଠିକ୍ ପରିବେଶ ଆବଶ୍ୟକ। ତା'ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମର୍ଥ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିବା ଓ ବଞ୍ଚି ରହିବା ପାଇଁ ତାକୁ ଠିକ୍ ପୋଷକ ତତ୍ତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ। ଶେଷରେ, ଏକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଫଳାଇବା ଉଚିତ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏହା ନିଜକୁ ବହୁଗୁଣିତ କରୁଛି। ଏହାର ସରଳ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ହଜିଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ଏବଂ ନୂତନ ଓ ପରିପକ୍ୱ ହେଉଥିବା ଉଭୟ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ଶିଷ୍ୟ କରିବା, ଯେଉଁମାନେ ପରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରିପକ୍ୱତା ଆଡ଼କୁ ଶିଷ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏବେ, ଦୟାକରି ପ୍ରେରିତ ୨:୪୨-୪୭ ପଢ଼ନ୍ତୁ।

ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ସହଭାଗିତା

ଶିକ୍ଷା

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୨ ସେମାନେ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷାରେ … ନିବିଷ୍ଟ ଚିତ୍ତ ହୋଇ ରହିଲେ।

ସେତେବେଳେ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେ (ଯୀଶୁ) ସେମାନଙ୍କୁ ଯାହା ସବୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ତାହା ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, କାରଣ ନୂତନ ନିୟମ ସେତେବେଳେ ସୁଦ୍ଧା ଲେଖା ଯାଇନଥିଲା ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସଂଗ୍ରହ ହୋଇନଥିଲା। ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ଏହି ଶିକ୍ଷାରେ ପୁରାତନ ନିୟମ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା, କାରଣ ଆମେ ଏହାକୁ ନୂତନ ନିୟମରେ ସର୍ବତ୍ର ଦେଖୁ। ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ଥିବା ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି ଯେ ସେମାନେ ନିଜେ କଥା ଗଢ଼ୁ ନ ଥିଲେ। ଏହା ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା, ପୁରାତନ ନିୟମ ସହିତ ମିଶି, ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଥିଲା।

ଏହି ସରଳ ବୁଝାମଣାରୁ ଆମେ ଦୁଇଟି କଥା ଗ୍ରହଣ କରିପାରୁ। ପ୍ରଥମେ, ଯୀଶୁ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କର ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀର ମସ୍ତକ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେମାନେ ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀର ଢାଞ୍ଚା ମଧ୍ୟରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଅଧିକାରର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ରଖନ୍ତି। ଯଦି ଜଣେ ମଣିଷ ନିଜକୁ ମଣ୍ଡଳୀର ଏକମାତ୍ର ନେତା ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ତେବେ ଏକ ପ୍ରକୃତ ବିପଦ ଅଛି। ଯାହା ଘଟେ ତାହା ହେଉଛି ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳୀର ମସ୍ତକ ପଦରୁ ହଟାଇ ଦିଅନ୍ତି (ଏଫିସୀୟ ୧:୨୨) ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବଦଳରେ ନିଜକୁ ଗୁରୁତ୍ୱର କେନ୍ଦ୍ର କରନ୍ତି। ଆପଣ ଏକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ଖୋଜିବା ବେଳେ ଏଗୁଡ଼ିକ ମନେ ରଖିବା କଥା। ସେହି ମଣ୍ଡଳୀର ମୁଖ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ, ନା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ? ଏପରି ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ ଖୋଜନ୍ତୁ ଯାହା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଉଚିତ ସିଂହାସନରେ ବସାଏ।

ଦ୍ୱିତୀୟରେ, ଏହି ଅଂଶ ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀ ପାଇଁ ଅଧିକାର ଥିଲା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ। ଏକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀର ଆଉ ଏକ ଚିହ୍ନ ହେଉଛି ଏହା କିପରି ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରିବା। ସେମାନେ ନିଜର ଧାରଣା ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି କି, ବାଇବେଲ-କେନ୍ଦ୍ରିକ ହେବା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଆତ୍ମ-ସହାୟତା? ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି କି? ସୁସ୍ଥ ଓ ଅସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ଜାଣିବାର ଏହା ଏକ ସହଜ ଉପାୟ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏସବୁ କହୁଛି କାରଣ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ସେହି ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଚଳାଏ (ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା କିମ୍ବା ଏହି ଜଗତର ଆତ୍ମା) ତାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବ, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରେ କାହାକୁ କଥା କହିବାକୁ ଓ ଆପଣଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବେ, ସେ ବିଷୟରେ ବାଛିବା ଠିକ୍। ଏକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ସଂସ୍କୃତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳୀର ମସ୍ତକ ରୂପେ ରଖେ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ।

ସହଭାଗିତା

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୨ ସହଭାଗିତାରେ, ରୁଟି ଭାଙ୍ଗିବାରେ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାରେ।

ଏକ ସାଧାରଣ ଆଗ୍ରହ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ ଯେତେବେଳେ ଏକାଠି ସମୟ କଟାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସହଭାଗିତା ସହଜରେ ଘଟେ। ଅର୍ଥହୀନ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଓ କେବଳ ନିଜ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ରଖିବା ପାଇଁ ଜୀବନ ଅତି ଛୋଟ। ଏପରି ଲୋକଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ ଖୋଜନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି। ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ସେମାନେ ଏକାଠି ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ ଓ ପରସ୍ପର ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ; ଜୀବନ ଏକାଠି ବିତାଇବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ ଅଛି, ଏଗୁଡ଼ିକ ତାହାର କିଛି ଚିହ୍ନ ମାତ୍ର।

ବିସ୍ମୟ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୩ ଆଉ, ଲୋକ ସମସ୍ତେ ଭୀତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ; ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଓ ଲକ୍ଷଣ ସାଧିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା।

ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ଦିନ ୧୦ ମନେ ଅଛି, ଆମେ ଏହି "ବିସ୍ମୟ" ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲୁ। ବିସ୍ମୟର ସଂଜ୍ଞା ହେଉଛି ଭୟମିଶ୍ରିତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଅଭିଭୂତ କରିଦେଉଥିବା ଅନୁଭୂତି। ପବିତ୍ର ଭୟ ରଖି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମର ସୁସ୍ଥ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସହିତ ଏହା ଜଡ଼ିତ। ପ୍ରାଥମିକ ମଣ୍ଡଳୀ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ବୁଝିଥିଲା। ସେମାନେ ବିସ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ବିଶେଷକରି ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଚମତ୍କାର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ସେଥିରେ। ପ୍ରେରିତ ୨:୪୩ରେ, ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ପ୍ରେରିତମାନେ ଚିହ୍ନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ, ଅର୍ଥାତ୍ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କଲେ। ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ପୃଥିବୀର କିଛି ଅଂଶରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଆଯାଇଛି। ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦିଏ, ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ଆଜି ବି ଘଟେ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏହା ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଜୋର ଦିଆଯାଏ ତେବେ ବିପଦ ଅଛି।

ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ, ଚିହ୍ନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ବିଷୟରେ ସତର୍କତା

୧) ଯଦି ଆମେ କେବଳ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ୁ, ତେବେ ଆମେ ମିଶନର ଧ୍ୟାନ ହରାଇପାରୁ। ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ହଜିଯାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିଷ୍ୟ କରିବାର ମିଶନ ଅପେକ୍ଷା ଚିହ୍ନକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଏ, ମଣ୍ଡଳୀ ନିଜକୁ ତା'ର ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ପାଇବ। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ଭଲ; ଈଶ୍ୱର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବା ଏକ ଜନଗୋଷ୍ଠୀ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ସାଧନ କରୁଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ତାହାର ଉପଫଳ। କିନ୍ତୁ ଆମକୁ ମନେ ରଖିବାକୁ ହେବ ଯେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ଆମକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଧିକ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ଆଡ଼କୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଅଛି।

୨) ଏହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମଣିଷ ଉପରେ ଅଧିକ ଜୋର ଦେଇପାରେ। ଆମେ ହୁଏତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ 'ବିଶେଷ' ବା 'ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ' ଭାବରେ ଦେଖିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିପାରୁ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ସେମାନଙ୍କୁ 'ଈଶ୍ୱର-ସଦୃଶ' ସ୍ଥାନକୁ ଉଠାଇପାରୁ। ଆମକୁ ସାବଧାନ ରହି ମନେ ରଖିବାକୁ ହେବ ଯେ ଈଶ୍ୱର ହିଁ କାହା ମାଧ୍ୟମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ପୁଣି ଥରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ଆମକୁ ମଣିଷ ଆଡ଼କୁ ନୁହେଁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତମତା ଓ ସତ୍ୟତା ଆଡ଼କୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ।

ଏହା ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ ଯୀଶୁ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିଥିଲେ, ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ଉଭୟ ନିୟମରେ ସର୍ବତ୍ର, ଆମେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମର ଅନେକ ବିବରଣୀ ଦେଖୁ। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ବା ଯୁକ୍ତି ଦେଇ ଉଡ଼ାଇ ଦେବା କେବଳ ଅବାଇବେଲୀୟ। ଈଶ୍ୱର ଜଣେ ଉତ୍ତମ ପିତା ଯେ ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦିଅନ୍ତି; ଯଦି ସେ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମ ପ୍ରତି ତାହାଙ୍କ ପ୍ରେମ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ କହେ 'ଆମେନ୍!' ଈଶ୍ୱର ତାହାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଓ ଯୋଗାଣର ପ୍ରକାଶ ରୂପେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ବିଶ୍ୱାସରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଓ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ମାଗିବା ଉଚିତ। ତଥାପି, ମନେ ରଖନ୍ତୁ ଯେ ଆମେ କେବଳ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଆମେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମକାରୀଙ୍କ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରେରିତ ୩:୧୬ | ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ ୧୦:୨୧ | ଆୟୁବ ୫:୮-୯ | ରୋମୀୟ ୧୫:୧୯ | ପ୍ରେରିତ ୧୯:୧୧-୧୨ | ଦାନିୟେଲ ୩:୨୫

ଏକତା ଓ ନମ୍ରତା

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୪ ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ରହି ସବୁ ପଦାର୍ଥ ସାଧାରଣ ସମ୍ପତ୍ତି ବୋଲି ଜ୍ଞାନ କରୁଥିଲେ।

ଆପଣ କେବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଛନ୍ତି କି ଯେ ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ "କମ୍ୟୁନିଟି" (ସମୁଦାୟ) ଭିତରେ "ୟୁନିଟି" (ଏକତା) ଶବ୍ଦ ଅଛି, ଏବଂ "ୟୁନିଟି" "ୟୁ" (ଆପଣ) ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ? ମୁଁ ଜାଣେ ଏହା ହୁଏତ ସାଧାରଣ ଶୁଣାଯାଇପାରେ, ଏବଂ ମୁଁ ସହମତ, କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ଏକ ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ଆମ ହାତରେ ଏକତାର ଚାବି ଅଛି, ଏବଂ ଏକତା କେବଳ ସେତେବେଳେ ସମ୍ଭବ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ପରସ୍ପରର "ପକ୍ଷରେ" ଥାଉ। ପରସ୍ପରର ପକ୍ଷରେ ରହିବାର ଅର୍ଥ ଆମେ ନିଜ ନାମ କମାଇବା ପାଇଁ ପରସ୍ପରକୁ ଟପିଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁନାହୁଁ, ବରଂ ଆମ ଚାରିପାଖର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ସେବକ ହେବାକୁ, ବିଶ୍ୱସ୍ତ ହେବାକୁ, ଏବଂ କେହି ବିଫଳତା, କ୍ଷତ କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା ଅନୁରୋଧ ବାଣ୍ଟିଲେ ଗପସପ ନ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛୁ। ଗପସପ ଓ ଅହଂକାର ହେଉଛି ସେହି ଦୁଇଟି ଚାବି ଯାହା ଏକତାକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ବହୁତ ଶୀଘ୍ର କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଏ। ଏହି ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଭ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକୁ ଶତ୍ରୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକ ପତିତ ସ୍ୱଭାବକୁ ସ୍ଥାନ ଦିଏ। ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ କଷ୍ଟକର କଥା ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଏକତା ରକ୍ଷା କରିବା, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ଏହା ସମ୍ଭବ। ଆତ୍ମାଙ୍କ ଫଳ ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି ହେଉଛି "ପ୍ରେମ, ଶାନ୍ତି ଓ ଆତ୍ମସଂଯମ," ତେଣୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ ଯେ ଆତ୍ମା ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ଓ ଶରୀରର କୌଶଳ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ରହିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ମନେ ରଖନ୍ତୁ ଯେ ଏକତା ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ! ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଭାବରେ, ଆସନ୍ତୁ ସବୁ ବିଷୟରେ ଏକତା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବା।

ଉଦାରତା

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୫ ପୁଣି, ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ସ୍ଥାବର ଅସ୍ଥାବର ସମ୍ପତ୍ତି ବିକ୍ରୟ କରି, ଯାହାର ଯେପରି ପ୍ରୟୋଜନ ସେହି ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟିଦେବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ଐତିହାସିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ, ବିଶେଷକରି ପ୍ରାଥମିକ ମଣ୍ଡଳୀ ଇତିହାସରେ, ଉଦାରତା ହିଁ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଜଗତରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କରିଥିଲା (ପ୍ରେରିତ ୨:୪୪-୪୫)। ସେମାନେ ଭୋକିଲା ଲୋକଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଉଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦରକାର ସେମାନଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ଅଭାବୀ ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ବଳ ଯୋଗାଉଥିଲେ। ମଣ୍ଡଳୀ ହେଉଛି ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ଲୋକମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟବାନ, ତେଣୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ। ଯଦି ଆମେ ଏକ ଶିଶୁ କିମ୍ବା ଆମ ଭାଇଭଉଣୀମାନଙ୍କୁ ଅଭାବରେ ଛାଡ଼ିଦେଉ, ତେବେ ଆମେ କ'ଣ ପ୍ରକୃତରେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ବୋଲି କହିପାରିବା? ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଭାବରେ, ଆମେ ଆମ ଚାରିପାଖର ଲୋକଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଦିନ ୩ରେ ଯେପରି ଆମେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲୁ, ପ୍ରକୃତ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ସତ୍କର୍ମ ହାତକୁ ହାତ ମିଳାଇ ଚାଲେ। ଆମେ ନିଜକୁ ଯେପରି ପ୍ରେମ କରୁ, ସେହିପରି ଆମ ଚାରିପାଖର ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁ (ଲୂକ ୧୦:୨୭)।

ନିରନ୍ତରତା

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୬ ଆଉ, ସେମାନେ ଏକଚିତ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ଦିରରେ ସମବେତ ହୋଇ ରହୁଥିଲେ।

ଆମ ଆତ୍ମିକ ଜୀବନରେ ନିରନ୍ତରତା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଏବଂ ଏହା ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାର ଧାରଣା ସହିତ ଜଡ଼ିତ, ଯାହା After Salvationର ୪ଟି ମୂଳ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। କୌଣସି କଥା ପ୍ରତି ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ହେବାର ଅର୍ଥ ସେହି ପ୍ରତିବଦ୍ଧତାରେ ନିରନ୍ତରତା ରଖିବା। ମଣ୍ଡଳୀ ଭାବରେ ଏକାଠି ହେବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ; ଏକାଠି ମିଳିତ ହେବାର ନିୟମିତ ଅଭ୍ୟାସ ଆମ ଜୀବନରେ ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଓ ଉତ୍ସାହ ସୃଷ୍ଟି କରେ।

କୃତଜ୍ଞତା

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୭ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରିୟପାତ୍ର ହେଉଥିଲେ।

ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ପ୍ରାଥମିକ ମଣ୍ଡଳୀର ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି କୃତଜ୍ଞତାର ମନୋଭାବ ଥିଲା, ଯାହା ଉପାସନା ଓ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ସଦ୍ଭାବନା ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଥିଲା। ଆମ ମନୋଭାବ ସ୍ଥିର କରେ ଯେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଓ ସାର୍ବଜନୀନ ଉଭୟ ଭାବରେ, ଏବଂ ଆମ ଚାରିପାଖର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରୁ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ଭାବରେ ଆମ ପାଇଁ ଏକ ମୂଳ ଉପାଦାନ ହେଉଛି, ଏକାଠି ମିଳିତ ହେବା ବେଳେ ଉପାସନା ଓ କୃତଜ୍ଞତାର ଅବସ୍ଥାରେ ରହିବା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମ ପାଇଁ କ'ଣ କରିଛନ୍ତି ତାହା ଉପଲବ୍ଧି କରିବା ଏବଂ ତାହାକୁ ଆମ ଜୀବନର ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ ହେବାକୁ ଦେବା। ଏହା ସହିତ, କୃତଜ୍ଞତା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଆମ ଚାଲିବାରେ ତିକ୍ତତା ଓ ଆତ୍ମକେନ୍ଦ୍ରିକତାକୁ ଜୟ କରିବାରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।

ବୃଦ୍ଧି

ପ୍ରେରିତ ୨:୪୭ ପ୍ରଭୁ, ପରିତ୍ରାଣ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ କଥା ଆସିଲେ, ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ଈଶ୍ୱର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀରକୁ (ଲୋକଙ୍କ) ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ହିଁ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ, ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁତାପ ଆଡ଼କୁ ଟାଣନ୍ତି; ଯେପରି କେହି ଗର୍ବ କରି ନ ପାରେ। ସେଥିପାଇଁ ଆମକୁ ସୁସ୍ଥତା ଆଡ଼କୁ ପ୍ରୟାସ କରିବାକୁ ହେବ, ଯେପରି ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିପାରିବା। ପ୍ରେରିତ ୨:୪୨-୪୭ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପରିଭାଷିତ କରୁଥିବା ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଭୂମିକା ଅଛି, ଏବଂ ସେହି ଭୂମିକାଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, କିନ୍ତୁ ଆମେ କୌଣସି ଭୂମିକା ବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ (ରୋମୀୟ ୧୨:୩)। ଏହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ତାହାଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ; ସେ ହିଁ ତାହାଙ୍କ ଗୌରବ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଟାଣନ୍ତି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ହିଁ ବୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି। ଆମ ଦାୟିତ୍ୱ ହେଉଛି ସହଭାଗିତାରେ ଏକଜୁଟ ଓ ନମ୍ର ରହିବା, ଲୋକମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବା, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିପକ୍ୱତା ଆଡ଼କୁ ଶିଷ୍ୟ କରିବା (କଲସୀୟ ୧:୨୮)।