ସଭା,
ଏକାଠି ଶରୀର।

ଦିନ ୧୪କୁ ସ୍ୱାଗତ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଏକାଠି ହେବାର ଗୁରୁତ୍ୱ ଆବିଷ୍କାର କରିବା। ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଶିଖିବା ଓ ତାହାଙ୍କ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି, ସେଥିରେ କିଛି ବିଶେଷତା ଅଛି। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି, ଆମେ କେବେ ଏହି ଜୀବନରେ ଏକା ଚାଲିବା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇନାହୁଁ; ସେଥିପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ କେବଳ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ନୁହେଁ, ବରଂ ଜୀବନ ଏକାଠି ବିତାଇବା ପାଇଁ ଭାଇଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି। ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ସୃଷ୍ଟ, ଏବଂ ସେ ଆମକୁ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବା ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଠିକ୍ ଯେପରି ଈଶ୍ୱର ନିଜେ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।

ମାନବୀୟ ମେଳାମେଶା ମାନସିକ, ଭାବଗତ ଓ ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ ସୁସ୍ଥ (ହିତୋପଦେଶ ୧୮:୧ - ଯେ ଆପଣାକୁ ଅନ୍ୟଠାରୁ ପୃଥକ କରେ, ସେ ଆପଣା ଇଷ୍ଟ ଚେଷ୍ଟା କରେ ଓ ସର୍ବପ୍ରକାର ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନ ବିରୁଦ୍ଧରେ କନ୍ଦଳ କରେ।) ପ୍ରକୃତ ଆତ୍ମିକ ସୁସ୍ଥତା ପାଇଁ ଏହା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ। ମୁଁ ଏହି କଥା କହୁଛି କାରଣ ଅନେକ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଜଣେ ସହକର୍ମୀଙ୍କ ସହିତ ମୋର ଏକ ଅନୁଭୂତି ହୋଇଥିଲା। ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ମୋତେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ଏବଂ ମୁଁ ନିଜେ ତାହାଙ୍କ ଉପାସନା କରେ, ସେଥିପାଇଁ ମୋତେ ମଣ୍ଡଳୀର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।" ମୁଁ ସେହି ଯୁକ୍ତି ଶୁଣିବା ବେଳେ ବହୁତ ଛୋଟ ଥିଲି, ଏବଂ ମୋ ପାଖରେ ଭଲ ଉତ୍ତର ନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଜାଣିଥିଲି ଯେ ତାହା ଠିକ୍ ଲାଗୁନଥିଲା। ମୋ ବିଶ୍ୱାସରେ ପରିପକ୍ୱ ହେବା ସହିତ, ମୁଁ ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରପଦ ପାଇଲି ଯାହା ମୁଁ ଯାହା ଭାବୁଥିଲି ସେ ବିଷୟରେ ମୋ ବୁଝାମଣା ଗଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲା।

ଏକାଠି ହେବାରେ ଫାନ୍ଦ

ଆପଣ ଏକ ଭଲ ମଣ୍ଡଳୀ ପରିବାର ଖୋଜିବା ବେଳେ, କିଛି କଥା ଆସିପାରେ ଯାହାକୁ ମୁଁ 'ଫାନ୍ଦ' କହେ। ମୁଁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟର ଅନେକ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ କହୁଥିବା ଶୁଣିଛି ଯେ ଏହି ଦୁଇଟି ଯୁକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ସେମାନେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ଯିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଗୋଟିଏ ଏହି ଧାରଣା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଯେ 'ମଣ୍ଡଳୀ ମୋ ଟଙ୍କା ଚାହେଁ।' ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି, 'ଗତ ଥର ମୁଁ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ କେହି ମୋତେ ଆଘାତ ଦେଇଥିଲେ; ମଣ୍ଡଳୀର କାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିହେବ ନାହିଁ।' ମଣ୍ଡଳୀ ପ୍ରାୟତଃ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିବା ଏହି ଦୁଇଟି ଆକ୍ରମଣ ବିଷୟରେ ମୁଁ କହିବାକୁ ଚାହେଁ, ଯାହା ଅନେକ ସମୟରେ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀରଠାରୁ ଆହୁରି ଦୂରକୁ ଠେଲିଦିଏ।

ଟଙ୍କା:
ଅନେକ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ମୋ ମା' ବହୁତ ଛୋଟ ଥିବା ବେଳେ ଠିକ୍ ଏହି ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ଏକ ଅନୁଭୂତି ହୋଇଥିଲା। କାହାଣୀଟି ଏହିପରି ଯେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ସେ ମୋ ଆଈଙ୍କ ସହିତ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ, ପାଳକ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି କହିଲେ, "ଆପଣମାନେ ଦଶମାଂଶ ଦେବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ, ନଚେତ୍ ଅନ୍ୟ ଏକ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।" ଏବେ, ସେ ଯାହା କହିଥିଲେ ମୁଁ ହୁଏତ ତାହାର ଏକ ଢିଲା ଅନୁବାଦ ଦେଉଛି, କିନ୍ତୁ ତାହା ମୋ ମା'ଙ୍କ ମନରେ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଯାଇଛି।

ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଶତ୍ରୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବା ଏକ ଛୋଟ ଲୋକଙ୍କ ଦଳର ଲୋଭକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଏପରି ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆଗେଇ ନିଏ ଯାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନୁହେଁ। ଶତ୍ରୁ ସତ୍ୟକୁ ବିକୃତ କରି ଏପରି ଦେଖାଏ ଯେପରି "ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣ୍ଡଳୀ" ସେହିପରି ହୋଇଥିବ। ଶତ୍ରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ସତ୍ୟଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦେବା ପାଇଁ ସବୁକିଛି କରିବ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସୀ ଭାବରେ, ଆମକୁ ତାହା ପାର ହୋଇ ଦେଖିବାକୁ ହେବ। ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଏହା: ଦଶମାଂଶ/ଦାନ ଆମକୁ ଟଙ୍କା ଅପେକ୍ଷା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରିବାକୁ ଶିଖାଏ, ଏବଂ ସେ ଆମ ପାଇଁ କରିଥିବା ସବୁକିଛି ପାଇଁ ଏହା ଆମ କୃତଜ୍ଞତାର ଏକ ପ୍ରକାଶ। ଶତ୍ରୁ ଚାହେଁ ନାହିଁ ଯେ ଆମେ ଆମ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଦଶମାଂଶ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।

ଆଘାତ:
ସମୟ କ୍ରମେ, ଯଦି ଆପଣ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଯଥେଷ୍ଟ ସମୟ ରୁହନ୍ତି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିପାରେ ଯେ ଏପରି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିବ ଯେତେବେଳେ କେହି ଆପଣଙ୍କୁ ନିରାଶ କରିବେ, ଆପଣଙ୍କ ପଛରେ କଥା କହିବା ହେଉ କିମ୍ବା ଆପଣଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରୁଥିବା କିଛି କରିବା ହେଉ। ମୁଁ ଏହା ଜାଣିବାର କାରଣ ହେଉଛି ମଣ୍ଡଳୀ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ, ଏବଂ ଆମେ ସମସ୍ତେ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ (ରୋମୀୟ ୩:୨୩)। କେହି ସିଦ୍ଧ ନୁହଁନ୍ତି, ଏପରିକି ପାଳକ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ଏଫିସୀୟ ଏହିପରି କହେ:

ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରତିଦିନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହିତ ଚାଲୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବି ଯେ ମାଥିଉ ୬ରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ନିଜ ଶବ୍ଦରେ ଆଦର୍ଶ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ। ଏହା ବହୁତ ରୋଚକ କାରଣ ଏହା ଆମକୁ ଆଗରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ଯେ ଅପମାନ ଆମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିବ, ଏବଂ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରିବୁ। ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା କହେ,

ଏହା ଆମକୁ ଆଗରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛି ଯେ ଯେହେତୁ ଆମେ ମଣିଷ, ଏବଂ ଆମେ ଅନ୍ୟ ମଣିଷମାନଙ୍କ ସହିତ ବଞ୍ଚୁ, କାମ କରୁ ଓ ସହଭାଗିତା କରୁ, ବେଳେବେଳେ ପରିସ୍ଥିତି ଅପ୍ରୀତିକର ହେବ, କାରଣ ଆମେ ସିଦ୍ଧ ନୁହଁ। ତେଣୁ ସଦୟ ଓ କୋମଳ ହୃଦୟ ହେବା, ପରସ୍ପରକୁ କ୍ଷମା କରିବା ଏବଂ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ରଖିବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।

ଉପସଂହାର:
ଆପଣ ଦେଖନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁ ଆମକୁ ଏକାକୀ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀରଠାରୁ ଦୂରରେ, ଏକାଠି ହେବାଠାରୁ ଦୂରରେ ରଖିବାକୁ ଚାହେଁ। ଏକାକୀତ୍ୱ ଦୁର୍ବଳତାର ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଯେଉଁଠାରେ ଶତ୍ରୁ ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରେ (ଆଦିପୁସ୍ତକ ୩:୧) ଏବଂ ଆମ ବିଶ୍ୱାସକୁ ନିରୁତ୍ସାହିତ କରିପାରେ (ଯୋହନ ୧୦:୧୦)। ଏକା ରହିବା ଖରାପ କଥା ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ନିରନ୍ତର ଏକାକୀତ୍ୱ ଅବସାଦ ଓ ନିରାଶା ପରି କଥାକୁ ବଢ଼ାଇପାରେ। ଭାବପ୍ରବଣ ପ୍ରାଣୀ ଭାବରେ, ଆମେ ଆମ ଚାରିପାଖର ଲୋକଙ୍କ ସହଭାଗିତା, ଉତ୍ସାହ ଓ ଗତିରୁ ଶକ୍ତି ପାଉ। ଆପଣ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଯେପରି ହେଉ ନା କାହିଁକି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନଙ୍କର ଏକାଠି ହେବା ତଥାପି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହା ଆପଣଙ୍କ ଭାବଗତ ଓ ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ ପୋଷଣ କରେ, ତେଣୁ ଆମେ ଏହାକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଦି କେହି ଆପଣଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦେଇଛନ୍ତି ବା ଅପମାନିତ କରିଛନ୍ତି, ତେବେ ମଧ୍ୟ ଅପମାନବୋଧରେ ନ ବଞ୍ଚିବାକୁ ବାଛନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ। ସେହି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବା ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଈଶ୍ୱର ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ରଖିଛନ୍ତି ସେଥିରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଟକାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଶାରୀରିକ ବା ଯୌନ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଏକ ଭିନ୍ନ ବିଷୟ; ତଳେ ଥିବା ଟିପ୍ପଣୀ ଦେଖନ୍ତୁ।

ଟିପ୍ପଣୀ: ଯଦି କାହାରି ଉପରେ ଶାରୀରିକ ବା ଯୌନ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ହୋଇଛି, କ୍ଷମା ସୁସ୍ଥତାର ଅଂଶ ହୋଇପାରେ। କିନ୍ତୁ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ବିଷୟରେ ତଥାପି ଉପଯୁକ୍ତ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କୁ, ଯେପରି ପୋଲିସ କିମ୍ବା ଶିଶୁ ସୁରକ୍ଷା ସେବାକୁ, ଜଣାଇବା ଆବଶ୍ୟକ। ପରିବାରର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ, ସମ୍ପର୍କୀୟ, ପରିବାରର ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ଏପରିକି ଜଣେ ପାଳକ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଏପରି କରିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ। ମଣ୍ଡଳୀ କେବେ ନିଜେ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାର ମୀମାଂସା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଏକ ସାଧାରଣ ମତଭେଦ ବା ମନ ଦୁଃଖଠାରୁ ବହୁତ ଭିନ୍ନ। ବେଳେବେଳେ ଏକ ମଣ୍ଡଳୀ ବା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଅସୁରକ୍ଷିତ, ନିର୍ଯ୍ୟାତନାପୂର୍ଣ୍ଣ ବା ଗଭୀର ଭାବରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ। ଯଦି ଏପରି ହୁଏ, ତେବେ ଛାଡ଼ିଦେବା ଠିକ୍ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ। ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଏପରି ଘଟିଛି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ ଯେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଜଣେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ବନ୍ଧୁ ବା ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ କୁହନ୍ତୁ ଓ ଜଣେ ଲାଇସେନ୍ସପ୍ରାପ୍ତ ପରାମର୍ଶଦାତାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୁଅନ୍ତୁ ଯିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ। ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ପରିବାର ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀ ଅଛି। ଏକ ଭଲ ଓ ସୁସ୍ଥ ମଣ୍ଡଳୀର ଅଂଶ ହେବା ଆପଣଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ଓ ଆତ୍ମିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସମ୍ପ୍ରଦାୟଗତ ପାର୍ଥକ୍ୟ

ଯୀଶୁ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀରର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାଶ ରହିବ। ଆପଣ ହୁଏତ ଶୁଣିଥିବେ ଯେ ଏକା ପ୍ରକାରର ପକ୍ଷୀ ଏକାଠି ଉଡ଼ନ୍ତି। ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିମାଣରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ପାଇଁ ଏହା ସତ୍ୟ। ମୋ ଅନୁଭୂତିରେ, ଶୈଳୀ କଥା ଆସିଲେ ଦୁଇଟି ବିପରୀତ ପ୍ରାନ୍ତ ଅଛି। ମୌଳବାଦୀ ପକ୍ଷରେ, ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀକୁ କମ୍ ଭାବପ୍ରବଣ, ଅଧିକ ଯୁକ୍ତି-ଆଧାରିତ ଆତ୍ମିକତା ସହିତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯିବ। ତା'ପରେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତରେ କ୍ୟାରିଜମାଟିକ୍ ପକ୍ଷ, ଯାହା ଆତ୍ମିକତାର ଭାବଗତ ଦିଗ ପ୍ରତି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ, କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଶାସ୍ତ୍ରର ଯୁକ୍ତି ଓ ଢାଞ୍ଚାରେ ନିଜକୁ ମୂଳଦୃଢ଼ ରଖେ।

ଏହା ଶେଷରେ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ପ୍ରକାର ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପସନ୍ଦ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ସବୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ସହିତ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାଶର ଏହା ହିଁ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ। ଆମେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଙ୍ଗ, କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରେ ଆମେ ଏକ। ମୁଁ ଶିଖିଛି ଯେ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସିଟିରେ କିଛି ଭୁଲ ନାହିଁ (ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବହୁବିଧ ପ୍ରକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମୂଳଦୃଢ଼ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ମୂଳଦୁଆ)। ମୁଁ ଉଭୟ ପକ୍ଷର ଅଂଶ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ଉଭୟ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ମଣିଷମାନେ ଜଡ଼ିତ ଥିବାରୁ ଦୁହିଁଙ୍କର ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ଦିଗ ଅଛି। ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତୁ ବା ନ କରନ୍ତୁ, ଆମେ ଏହା ୧ କରିନ୍ଥୀୟରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁ।

ଆମେ ସମସ୍ତେ ଅସିଦ୍ଧ ଭାବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ଆମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଆମର ଉପାସନାର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପସନ୍ଦ ବା ଶୈଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆସନ୍ତୁ ଏକ ହୋଇ ଏକଜୁଟ ରହିବା। ଆସନ୍ତୁ ପରସ୍ପରକୁ ତଳକୁ ନ ଟାଣି ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଉତ୍ସାହ ମାଧ୍ୟମରେ ପରସ୍ପରକୁ ଗଢ଼ିବା। ଆମେ ଏକ! ଶେଷରେ, ସାବଧାନ ରୁହନ୍ତୁ, କାରଣ କିଛି ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ନେତା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁସରଣରେ କେବଳ ସେମାନେ ହିଁ 'ସବୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ' କରୁଛନ୍ତି। ଏପରି ନେତା ଓ ମଣ୍ଡଳୀଠାରୁ ସାବଧାନ ରୁହନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ନିଜକୁ 'ଶୁଦ୍ଧ ମଣ୍ଡଳୀ' ବା 'ପ୍ରକୃତ ମଣ୍ଡଳୀ' ବୋଲି ଭାବନ୍ତି। (ଫିଲିପ୍ପୀୟ ୨:୩-୫) ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସେହି ପ୍ରକାରର ଆତ୍ମାକୁ କାମ କରୁଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ତାହା ଶରୀର (ଅହଂକାର) ଓ ଶତ୍ରୁର କାର୍ଯ୍ୟ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କର ନୁହେଁ। (୨ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୧:୧୪, ୧ ଯୋହନ ୪:୧)

ସଭାର ପ୍ରକାର

ଶେଷରେ, ଆଜିକାଲି ଭର୍ଚୁଆଲ୍‌ଠାରୁ ଭୌତିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ସଭା ଅଛି। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁଣି ଉତ୍ସାହିତ କରିବାକୁ ଚାହେଁ ଯେ 'ଶାରୀରିକ ଭାବରେ' ଏକାଠି ମିଳିତ ହେବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆପଣଙ୍କର ଏକ ଉତ୍ତମ ଡିଜିଟାଲ୍ ମଣ୍ଡଳୀ ଅନୁଭୂତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ମୁଁ ଅନଲାଇନ୍ ମଣ୍ଡଳୀ ଆରାଧନାର ବିରୋଧୀ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତଥାପି ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ, ଭୌତିକ ସଭା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏବ୍ରୀ ୧୦:୨୫ ଆମକୁ ମନେ ପକାଇଦିଏ, 'ଆଉ କେହି କେହି ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ଉପାସନା ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥାଆନ୍ତି, ଆମ୍ଭେମାନେ ସେପରି ନ କରୁ।' ଯଦି ଆପଣ ବହୁତ ଡିଜିଟାଲ୍-କେନ୍ଦ୍ରିକ, ମୁଁ କେବଳ ଆପଣଙ୍କୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିବି ଯେ ଯଥାସମ୍ଭବ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ଏକାଠି ହେବା ନିଶ୍ଚିତ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଆପଣ ସେହି ଶାରୀରିକ ମେଳାମେଶାରେ ମୂଲ୍ୟ ପାଇବେ।

ଆମେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖୁ ଯେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବଡ଼ ଓ ଛୋଟ ଉଭୟ ଆକାରର ସଭା ଅଛି। ପ୍ରେରିତ ୨:୪୬ରେ ଏକ ଅତି ସରଳ ଉଦାହରଣ "ଆଉ, ସେମାନେ ଏକଚିତ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ଦିରରେ ସମବେତ ହୋଇ ରହୁଥିଲେ (ବଡ଼ ସଭା) ଓ ଘରେ ଘରେ (ଛୋଟ ଗୋଷ୍ଠୀ) ରୁଟି ଭାଙ୍ଗି ଆନନ୍ଦରେ ଓ ସରଳ ହୃଦୟରେ ଭୋଜନପାନ କରି ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ।"

ସମଗ୍ର ବାଇବେଲରେ, ପୁରାତନ ନିୟମଠାରୁ ନୂତନ ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆପଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ଏକାଠି ହେଉଥିବା ଦେଖିବେ; ତାହାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଏହା ହିଁ କରନ୍ତି। ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ଗୀତ, ପ୍ରାର୍ଥନା, ସହଭାଗିତା, ପ୍ରଭୁଭୋଜ, ସେବାକାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରଚାର ମାଧ୍ୟମରେ ଉପାସନା ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଭାର ଅଂଶ। ଗୋଷ୍ଠୀର ଆକାର ଯାହା ହେଉ ନା କାହିଁକି, ଆମେ ଏକାଠି ହେବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ।